Ο Μιλτιάδης με το στράτευμα του μετά την νίκη στον Μαραθώνα καταλαβαίνει ότι οι Πέρσες δεν θα φύγουν αλλά θα πλεύσουν προς το λιμάνι του Πειραιά με στόχαστρο τα τείχη της Αθήνας. Αποφασίζει λοιπόν και στέλνει άλλο δρομέα στην Αθήνα να σημάνει συναγερμό και ανασυντάσσει τον στρατό του για μια ολονύχτια πορεία στην πόλη των Αθηνών .Οι στρατιώτες αν και κατάκοποι πρέπει να συνεχίσουν για να σώσουν την Αθήνα. Νωρίς το επόμενο πρωί ο Δάτης ο αρχηγός των Περσών μπαίνει στο λιμάνι του Πειραιά με τα 600 πλοία του. Στα τείχη της πόλης βλέπει τον Μιλτιάδη όμως και ολόκληρο τον Αθηναϊκό στρατό, καταλαβαίνει τις δυσκολίες μιας επικείμενης απόβασης και αποφασίζει να επιστρέψει στην Περσία. Έτσι η Αθήνα μένει ελεύθερη.
Καθώς οι Πέρσες απομακρύνονται το Αθηναϊκό πεζικό γιορτάζει επιτέλους την εκπληκτική νίκη του στο Μαραθώνα. Σε ανάμνηση της νίκης τους οι Αθηναίοι δημιούργησαν ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα σύμβολα στην ανθρώπινη Ιστορία. Τον ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ ! Ένα τεράστιο ναό προς τιμήν της θεάς Αθηνάς. Στον τοίχο του λάξευσαν 192 μορφές, μια για κάθε Αθηναίο που σκοτώθηκε στον Μαραθώνα.
Το έργο της εκδίκησης των Περσών προς τους Αθηναίους πέρασε στον γιο του Δαρείου τον Ξέρξη, ο οποίος 40 χρόνια μετά τον Μαραθώνα πηγαίνει στην ΕΛλάδα για να εκπληρώσει την επιθυμία του πατέρα του.
Στις Θερμοπύλες ο σπουδαίος Σπαρτιάτης Λεωνίδας χρησιμοποιεί εναντίον των Περσών την ίδια τακτική με εκείνη του Μιλτιάδη στον Μαραθώνα, σχεδόν μισό αιώνα νωρίτερα.
Η μάχη του Μαραθώνα είναι καθοριστική για την δυτική ιστορία. Καθορίζει τι σημαίνει να είσαι Δυτικός και ΕΛΛΗΝΑΣ και όχι Πέρσης και Ανατολίτης. Η ιστορία δεν τελειώνει εκεί, πρόκειται μόνο για την αρχή της.
Η μάχη του Μαραθώνα λέει στον αρχαίο κόσμο ότι η Περσία δεν είναι αήττητη. Η ΕΛλάδα και η Περσία θα εξακολουθήσουν να συγκρούονται για τα επόμενα 100 χρόνια. Ο αγώνας θα οδηγήσει την ΕΛλάδα από την αφάνεια στο προσκήνιο του αρχαίου κόσμου.
Όλα άρχισαν στην αιματοβαμμένη πεδιάδα του Μαραθώνα...